Pazar,9,Aralık,2018
Haberler
Buradasınız: Anasayfa » Geçmiş Yıllardan » Röportajlar » 2012 » 2012 – Yüreğimden Dökülenler

2012 – Yüreğimden Dökülenler

yuregimden_dokulenler

D?LARA: Ad?n?z soyad?n?z?

D?GEL: Digel Bahçeci.

D?LARA: Ya??n?z mesle?iniz ve memleketiniz?
D?GEL:39 ya??nday?m. Mesle?im kuaförlük. Memleketim Antakya.

SABR?YE: E?itim durumunuz nedir?

D?GEL: Liseyi d??ar?dan bitirdim. E?imin i?i nedeniyle buraya geldik.

D?LARA: Bu röportaj? yapmam?z?n amac? sizin bir engelli çocuk annesi olman?z. O yüzden biz de bu özel durum ile ilgili hislerinizi payla?mak istedik.

SABR?YE: Çocu?unuz ile ilgili k?sa bir bilgi verir misiniz?

D?GEL: K?z?m?n ad? Deniz Bahçeci. 4,5 ya??nda. Antakya’da do?du. 1 ya??nda Fethiye’ye ta??nd?k. 2,5 ya??nda engelli oldu?unu ö?rendik.

D?LARA: K?z?n?z?n özrü nedir?

D?GEL: Mental bozuklu?u var. Yani büyüme hormonu salg?lanm?yor. Dolay?s?yla da 4,5 ya??nda bir çocuk gibi ba??ms?z hareket edemiyor.

SABR?YE: Çocu?unuzun özürlü oldu?unu nas?l ve nerede ö?rendiniz?

D?GEL: Y?llar h?zla geçiyor. Fakat benim minik k?z?m bir türlü büyümüyordu. ?lk olarak Ankara Üniversitesi Ara?t?rma Hastanesine götürdük. Oradaki doktorlar büyüme hormonunun bulunmad???n? söylediler. D??ar?dan i?neyle bu hormonlar?n al?nabilece?ini zaman içinde de ya??tlar?na göre eksik olan becerileri azda olsa kazanabilece?ini söylediler. Bu benim için umut ????? oldu. Oras? k?z?m ve benim için bir terapi merkezi de oldu. Birçok özürlü çocuk annesiyle çok ?eyler payla?t?m ve öyle a??r hasta çocuklarla kar??la??nca aç?kças? halime ?ükrettim.

D?LARA: K?z?n?z?n durumunu ö?rendi?iniz anda tepkiniz ne oldu, neler hissettiniz?

D?GEL: Öncelikle bunun neden benim ba??ma geldi?ini dü?ündüm günlerce. Bir yerlerde bir yanl??l?k olmu?tu. Büyük bir ç?kmaz?n içindeydim. Benim minik k?z?m?n kaderinde “engel” olmamal?yd?. Kendi içimde ya?ad???m bu sorunlar beni hakikaten de çok y?pratt?. Fakat zaman gerçekten de en güçlü antibiyotikten daha güçlü. Zamanla bu duruma al??t?k. C?l?z bir rüzgârda savrulup gitme lüksüm yoktu benim. ?imdi hayata s?k?ca sar?lma hatta benim olmad???m y?llar için en derine kök salma zaman?yd?.

SABR?YE: Bu rahats?zl??a sebep olabilecek genetik bir hastal???n?z var m??

D?GEL: Benim bir rahats?zl???m yok. Fakat baban?n talasemi ta??y?c?l??? var.Ama o da böyle bir rahats?zl??a sebep olamaz.

D?LARA: Çocu?unuzun özürlü olmas? etraf?n?zdaki insanlar taraf?ndan nas?l kar??land??

D?GEL: Aç?kças? her s?ra d??? ?eye farkl? bir gözle bak?ld??? gibi bu durumda çok ho? kar??lanmad?. ?nsanlardaki önyarg? engeli k?r?lamad??? sürece de iyi kar??lanmayacak. Bütün engellilere ve ailelerine ac?nd??? gibi çevremizde de bu durumu ö?renen insanlar önce ah vah ettiler.

SABR?YE: Ailenizde ve sosyal ya?ant?n?za bu durum neleri de?i?tirdi?

D?GEL: Öncelikle ailemizde çok ?eyler de?i?ti. Bencilliklerimizden s?yr?l?p kendimizi ona adamay? ö?rendik. Ben 20 y?ld?r severek yapt???m i?im olan kuaförlü?ü b?rakt?m. Çünkü k?z?ma vakit ay?rmam gerekiyordu. Babam?z mecburen evi geçindirmek için yo?un bir ?ekilde çal???yor. Bu durumla artan masraflar?m?z? kar??lamakta zorlan?yoruz. Fakat bizi güçlü kalmaya iten bir nedenimiz, Deniz’imiz var.

D?LARA: Çocu?unuz ?u an tedavi görüyor mu? Özel e?itim al?yor mu?

D?GEL: Evet. Bir özel e?itim rehabilitasyon merkezine devam ediyoruz. Orada pek çok konuda yard?m al?yoruz.

SABR?YE: Çocu?unuz di?er çocuklarla bir aradayken sorun ya??yor mu? Ya??tlar?yla oynayabiliyor mu?

D?GEL: K?z?m 4,5 ya??nda. Arkada?lar?yla ileti?im kuramad??? için grup oyunlar?na kat?lam?yor. Sadece bireysel oyunlar oynuyor.

D?LARA: Ev ortam?nda zihinsel ve bedensel geli?imini sa?lamak için ne gibi ?eyler yapt?n?z?

D?GEL: Ev ortam?nda ona zarar verebilecek e?yalar? ortadan kald?rd?k. Onun hayat?n? kolayla?t?rmak için elimizden geleni yap?yoruz.

SABR?YE: Gelece?e dair sizin ve e?inizin çocu?unuzla ilgili ne gibi beklentileriniz var?

D?GEL: Tek beklentimiz onun daha iyi olabilece?ini ve ki?isel becerilerini kazanabilece?ini dü?ünüyoruz. K?z?m konu?am?yordu ama e?itime ba?lay?nca kendini daha iyi ifade etmeye ba?lad?. Bu bizim için neredeyse bir hayaldi ve en büyük hayalimiz gerçekle?ti.

D?LARA:Bu durum ailenizdeki maddi ve manevi durumunuzu nas?l etkiliyor?

D?GEL: Maddiyat konusunda s?k?nt? ya??yoruz. Çocu?umuzun istedi?i herhangi bir ?eyi almak için bile param?z yok. ?stedi?i oyuncaklar? bile alam?yoruz. En önemlisi ilaçlar?n? temin etmekte zorlan?yoruz. Fakat maddi engelleri a?acak olan?n da sevgimiz oldu?unu biliyoruz.

SABR?YE :Sizin gibi özel çocuklara sahip olan ailelere söylemek istedi?iniz ?eyler var m??

D?GEL:?nsan?n engelli bir çocu?a sahip olmas? gerçekten çok zor.Öncelikle bunu kabullenmek çok zor.Ancak insan durumu kabullendikten sonra bununla mücadele etmesi daha kolay oluyor.?nsan çocu?u özürlü oldu?u için onu daha az sevmiyor ya da daha az ilgilenmiyor.Normal bir çocu?um olmad? ama olsayd? onu Deniz’den daha fazla sevemezdim. Aileler engelli çocuklar?n? evlerinden ç?kars?nlar.Onlara mutlaka alabilecekleri en iyi e?itim imkan?n? sunup kendilerine yeter hale getirsinler.Onlar? bizim olmad???m?z bir hayatta ayakta durabilecek hale getirmeye çal??s?nlar.Sevgileri ile bütün zorluklar?n üstesinden gelebileceklerine inan?yorum.

D?LARA: Çocu?unuzla birlikte ç?kt???n?z bu yolda engelleri yenmenizi gönülden diliyor, zorlu mücadelenizde bize zaman ay?rd???n?z; evinizi ve yüre?inizi bize açt???n?z için çok te?ekkür ediyoruz.

Cevapla